Twintig Twintig

‹ Terug naar overzicht

Geplaatst op: 02-01-2021

De twee kanten van Twintig Twintig
Twintig twintig heeft met niks gebracht!
Mij hoor je nooit zeggen
Dat we samen meer kunnen dan alleen
Want als ik even verder kijk, ontdek ik
Spanning en onrust om mij heen
Elke week voelde ik minder
Verbinding met mensen die me dierbaar zijn
Ik voelde
Dat ik vervreemd raakte van de buitenwereld
En zeg me vooral niet
“Er zit iets moois in iedere dag”
Want hoe je het ook wendt of keert
Ik heb dit jaar stilgestaan
Je zult mij nooit horen zeggen:
Twintig twintig bracht me veel lichtpuntjes!

Lees het gedicht nu van onder naar boven


‹ Terug naar overzicht

Copyright © 2021 Immanuel Parochie  -  Powered by CouchCMS