Sint-Caeciliafeest van koor Cantemus Domino

‹ Terug naar overzicht

Geplaatst op: 12-12-2018

Zaterdag 24 november vierde ons kerkkoor het feest van de patrones van de kerkzang: Sint-Caecilia. Na de mis konden we als een van de eerste werkgroepen in de parochie het feest vieren in ons nieuwe Sint- Antoniusgebouw. Met de partners natuurlijk. Die nieuwe zaal is een schitterende aanwinst voor onze parochie. Heel ruim, maar ook knus en gezellig. En je loopt er zo vanuit de kerk binnen.

Er viel ook wat te vieren. Daar was eerst het afscheid van een heel trouwe sopraan: Siny Leferink-Ambergen. Siny kon vanwege haar gezondheid niet meer komen zingen en vond dat heel erg. En dat gold ook voor het kapelkoortje, waarin ze wel vijftig jaar gezongen heeft. Dan hebben we twee 50-jarige jubilarissen in het zonnetje gezet: Marietje Beukeveld-Gerdes en Herman Stroeve. Ze zijn in 1972 op ons koor gekomen en daarvoor zong Marietje vier jaar in Barger-Oosterveld en Herman vier jaar in Dedemsvaart. De dirigent sprak al deze mensen toe en de pastoor spelde de jubilarissen de gouden medaille van de kerkzangvereniging Sint- Gregorius op. Voor hen waren er ook bloemen en een enveloppe. Toen kwam de dirigent nog met een uitsmijter. Hij had ontdekt dat Bertus Hensen in 2008 zijn zestigjarig koorlidmaatschap vierde, dus nu in 2018 was dat zeventig jaar. Zoiets maak je eigenlijk nooit mee. Hij was in 1948 op het koor in Ter Apel begonnen en verhuisde in 1972 naar Coevorden. Bertus was helemaal overdonderd, want hij had dat zelf niet bijgehouden. Dus ook voor Bertus een woordje, een boeket en een enveloppe. Maar misschien is hij dit jaar wel 87 geworden, doordat hij op een koor is, want zingen met elkaar is een geweldig ontspannend en sociaal gebeuren.

Na al deze plichtplegingen begon het feest pas goed. Er was een accordeonist ingehuurd voor de gezelligheid, de dirigent zong een voordracht met een refrein voor allen en dat was het sein voor wat bij een koor hoort: zingen. Maar het was geen kerkzang. Zelfs de pastoor verscheen op het podium met een lied, dat een totaal ander karakter had dan een gezongen prefatie. De bassen waren intussen aardig op stoom gekomen en begonnen met de accordeonist aan een potpourri, die niks met het gregoriaans te maken had. Er werd gezongen, er werd gedanst, kortom: het was een feest.

De heilige Antonius moet deze profanatie van dit onderkomen maar voor lief nemen. Hij moet maar wachten op 12 januari. Dan komt de bisschop het gebouw inwijden.

 

 


‹ Terug naar overzicht

Copyright © 2019 Immanuel Parochie  -  Powered by CouchCMS