Column Mgr. Ron van den Hout - De Kerk: een mysterie

‹ Terug naar overzicht

Geplaatst op: 12-05-2018

De Kerk is een mysterie. Dit is een uitspraak die nog niet zo gemakkelijk is in te zien. We zeggen tegen eerder elkaar: de Kerk is mensenwerk! Wat mensen doen, kunnen we begrijpen, analyseren en verklaren. Bisschoppen en priesters zijn feilbare mensen, inderdaad. En zoals alle mensen hebben zij hun gebreken, zwakheden en fouten. Van mensen op verantwoordelijke posities worden fouten – of vermeende fouten – door velen gezien. Van iemand die veel doet en een grote verantwoordelijkheid draagt, zijn de fouten veelal publiek en worden via de media in de huiskamer gebracht. Inderdaad, de Kerk is mensenwerk. We zijn allemaal zondaars.

Waarom noem ik de Kerk toch een mysterie? Dat heeft te maken met haar goddelijke oorsprong. Het feit dat de Kerk mensenwerk is, wil niet zeggen dat ze niet van God komt. Christus heeft met de Kerk een begin gemaakt door het verkondigen van de Blijde Boodschap, de oproep tot bekering en door het aanstellen van twaalf apostelen (Catechismus van de Katholieke Kerk nr. 763-765). Maar de Kerk is vooral geboren – zo noemen we dat bij voorkeur – uit het feit dat Christus zijn leven voor ons heeft gegeven (Catechismus 766). Een leven gegeven voor ons, daar zit het mysterie. Want wie is in staat zijn leven voor een ander te geven op de wijze zoals Christus dat deed?

Het begin van de Kerk ligt in het leven en de dood van Christus. We kunnen dit alleen begrijpen met de ogen van het geloof. Aanvankelijk was dit onzichtbaar. Pas met Pinksteren werd de Kerk zichtbaar, omdat de apostelen en de leerlingen naar buiten kwamen en de Boodschap van Christus gingen verkondigen. De Kerk wordt zichtbaar in de mensen die de Boodschap – met hun eigen menselijke beperkingen – uitdragen en voorleven. Dan beginnen we langzaamaan te ervaren dat de Kerk mensenwerk is. Maar dieper zit het onzichtbare. De oorsprong in het goddelijke leven van Christus.

Die onzichtbare band met Christus beleven we persoonlijk en samen in het geloof. Het is niet eenvoudig om door alle mensenwerk heen, te blijven geloven in de goddelijke oorsprong van de Kerk. Maar ik geef dit geloofspunt toch niet graag prijs.

+ Ron van den Hout, bisschop van Groningen – Leeuwarden

Toekomst oecumene leeft lokaal

“Oecumene verandert van kleur. Het vergrijst wat, maar er zijn ook nieuwe initiatieven. Oecumene gebeurt ter plaatse, daar ligt de toekomst’’, aldus ds. B. Altena, predikant van de Drentse gemeente Vries en voorzitter van de Provinciale Raad van Kerken. Ruim 20 vertegenwoordigers van oecumenische initiatief in het noorden gingen 22 maart jl. met elkaar in gesprek onder leiding van pastoor Koos Tolboom. De thema-avond ‘Oecumene in ontwikkeling’ was georganiseerd door de projectgroep Toerusting van het Vicariaat Groningen-Drenthe.

Het is 70 jaar geleden dat de internationale Raad van Kerken werd opgericht. Nederland trad 50 jaar geleden toe. De glans van oecumene als vernieuwingsbeweging in de jaren ’80 lijkt voorbij, maar is dat wel zo?  Zes inleiders presenteerden lopende oecumenische projecten, zeer verschillend in omvang en diversiteit. Wat sterk naar voren kwam was dat de activiteiten in grote saamhorigheid worden gerund door vrijwilligers uit de aangesloten kerken.

Aanwezigen op de avond kwamen zelfs met veel meer initiatieven, wat liet zien dat de oecumenische gedachte nog volop in ontwikkeling is. Af en toe kwam ook naar voren dat er soms spanning bestaat tussen een projectgroep en officiële kerkelijke vertegenwoordigers (‘het-mag-niet-maar-we-vinden-het goed’).

Wat de toekomst betreft bleek ook dat met name voor langlopende projecten moeilijk vrijwilligers zijn te vinden. Voor kortlopende projecten bestaat voldoende animo. Het is aan te bevelen daar de aandacht op te richten.

Informatie: pastoor Koos Tolboom, tel.: 0592-312181.

e-mail:  j.j.g.tolboom@home.nl


‹ Terug naar overzicht

Copyright © 2018 Immanuel Parochie  -  Powered by CouchCMS